Door grensoverschrijdende uitwisselingen floreerde de katholieke
drukpers in de kerkprovincie Kamerijk in de zestiende en zeventiende
eeuw als nooit tevoren. De kerkprovincie ontstond in 1559 en verenigde
de Franstalige gewesten in het zuiden van de Habsburgse Nederlanden,
vandaag verspreid over Frankrijk en België. Grenzend aan de Kanaalkust,
Frankrijk en het Heilig Roomse Rijk, was de regio een grens- en
doorreisgebied tussen de Britse Eilanden, Frankrijk, de Nederlanden en
Duitstalige landen. Door haar centrale ligging en als vroeg bolwerk van
de katholieke hervorming ontpopte ze zich ook tot een aantrekkelijk
vluchtoord voor katholieken uit omliggende streken. Aan de hand van de
methode van de transregionale geschiedenis onderzoekt dit boek het
aandeel van grensoverschrijdende contacten, mobiliteit en transfers in
de ontwikkeling van een uiterst productieve en innovatieve religieuze
boekproductie. De kerkprovincie Kamerijk treedt daarbij naar voren als
een gebied met een onverwacht centrale positie in de uitwisseling van
katholieke teksten in het vroegmoderne Europa.
